تركيب شيميايى : 3 / 21 تا 9 / 18 درصد مواد پروتئينى 14 / 22 تا 95 / 9 درصد مواد روغنى - 85 / 5 تا 10 / 4 درصد اسانس فرّار - 49 / 7 تا 07 / 6 درصد خاكستر - 9 / 58 تا 56 درصد كاروون يا كاروول - اسيد فرميك - اسيد استيك - يك ترپن - تانن - كتون - آهن - رزين - كليسم - نياسين - آلورون - كارواكرول . خواص درمانى : 1 - آن را بخوريد . محرك و تونيك و بادشكن است ، مدرّ و قاعده‌آور و شيرآور و تقويت‌كننده مىباشد ، ضدّ نفخ و تشنج است ، مقوى معده و مسكّن درد معده است ، براى تقويت دختران جوان ضعيف و رنگ‌پريده تجويز مىشود ، اخلاط چسبيده به ديوارهء معده را كنده و دفع مىنمايد . 2 - پودر كوبيدهء آن را روى زخم بريزيد از خونريزى جلوگيرى مىكند . 3 - اگر در آب دم‌كردهء آن بنشينيد براى تسكين دردهاى رحم نافع است . 4 - آب آن را با عسل مخلوط كنيد و بر زخم بماليد زخم گازگرفتگى سگ هار را درمان مىكند . 5 - در موارد بچه‌هايى كه تمايل به خوردن خاك و گچ و مهر دارند . مقدار دو مثقال از آن را به صورت پودر درآوريد و با كمى عسل خمير نموده و هر روز صبح و عصر به بچه‌هاى دو تا سه ساله هربار به اندازهء يك فندق كوچك و بچه‌هاى سنّ سه تا هفت ساله را به قدر يك فندق درشت بخورانيد . ميل آنها را به خوردن گچ و خاك و مهر كم مىكند . تذكر : براى ريه و كليه و همچنين براى اشخاص گرم‌مزاج مضر است .